لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در سالیان گذشته مطالعات بسیاری بر روی شبکه های همکاری انجام شده، بااین وجود روند تکامل و آفرینش شبکه، در تعداد کمی از تحقیقات موردتوجه قرارگرفته است. در این میان شناسایی و تحلیل جامع چالش های موجود در روند تشکیل شبکه، باهدف حل آن ها و پایدارسازی شبکه از اهمیت بسیاری برخوردار است. در این پژوهش یک شبکه همکاری فعال در زمینه تجهیزات پزشکی که در سال 1388 هسته اولیه آن به صورت مهندسی شده ایجاد گردید و متشکل از اعضای متنوع می باشد، موردمطالعه قرار گرفت. حضور اعضای متنوع در شبکه، زمینه ساز بروز چالش های مختلف است و امکان ارائه تحلیل مقایسه ای بین آن ها را به وجود می آورد. جهت تجزیه وتحلیل فرآیندمحور و غنی اطلاعات جمع آوری شده از مصاحبه های عمیق و اسناد پشتیبان، از رویکرد کیفی و مطالعه موردی استفاده شد. درنهایت ضمن تحلیل ساختار و چارچوب شبکه، 4 مدل همکاری و 28 چالش مختلف در شبکه شناسایی گردید و چالش های شناسایی شده (بر اساس وجود و یا عدم وجود آن ها در هر یک از 4 مدل همکاری شناسایی شده) به 7 دسته، تقسیم بندی گردیدند و مورد تحلیل قرار گرفتند.

برای سازمان هایی که با فشار و ماندن در محیط رقابتی رو به رو هستند، افزایش اثربخشی و مدیریت خطرپذیری دارای اهمیت است. در این زمینه ابزارهای ارزیابی طراحی شده، به سازمان ها کمک می کند. هدف این پژوهش ارائه مدل ارزیابی بلوغ همکاری در شبکه های بین سازمانی می باشد. در این تحقیق نخست مدل های همکاری، چارچوب های مفهومی همکاری و مدل های بلوغ همکاری، "بلوغ همکاری در شبکه های بین سازمانی" و تعامل پذیری بررسی شدند. بعد از تحلیل مدل های بلوغ 5 سطح مستقل، موقت، هماهنگ شده، استانداردسازی شده و بهینه سازی نتیجه شده است. سپس با استفاده از رویکرد "علم طراحی" و متدلوژی تحقیق "فراترکیب" 7 بعد (ساختاری، رفتاری، فرآیندی، داده و اطلاعات، استراتژی، سیستم ها و نوآوری) و 25 شاخص استخراج شد، در مرحله بعد به واسطه نظرسنجی از خبرگان مدل پیشنهادی مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تحلیل پرسشنامه از آزمون دوجمله ای استفاده شد، تمامی شاخص ها مورد تایید بود و هیچ کدام حذف نشد، سپس با استفاده از روش آزمون فریدمن، به اولویت بندی مولفه های هر بعد پرداخته شد. با روش میانگین موزون، وزن مولفه ها برای تعیین امتیاز نهایی هر یک از مولفه ها محاسبه شد. در پرسشنامه ای دیگر شرکت بازرگانی صنایع شیر ایران که در شبکه شباب همکاری داشت، مورد مطالعه قرار گرفت که در بین سطح بلوغ یک و دو، همکاری در شبکه قرار گرفته بود، در نهایت پیشنهاداتی بر اساس ادبیات موضوع برای رسیدن به سطح بلوغ بالاتر و کاهش نقاط ضعف شرکت مزبور ارائه شد.

هدف پژوهش حاضر بررسی و تبیین الگوی همکاری میان پژوهشگران حوزه ی مدیریت راهبردی در ایران است. در این پژوهش، با بررسی 332 مقاله ی منتشرشده توسط نویسندگان ایرانی در 3 مجله ی مرتبط با این حوزه، به نام های مطالعات مدیریت راهبردی، اندیشه ی مدیریت راهبردی و پژوهش های مدیریت راهبردی، در بازه ی زمانی 1391 تا 1395، مبادرت به ترسیم و تحلیل شبکه ی همکاری میان پژوهشگران این حوزه ی دانشی شده است. این مقاله دارای رویکرد کاربردی است و با استفاده از شاخص های علم سنجی و تحلیل شبکه های اجتماعی انجام شده است. در این راستا تعداد تولیدات، الگوهای تألیف، پرتولیدترین افراد و مؤسسه ها و همچنین ویژگی شبکه های همکاری و شاخص های مرتبط با آن به کمک نرم افزار تحلیل شبکه ی یو. سی. ای. نت مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که 686 پژوهشگر از 67 دانشگاه و مؤسسه ی پژوهشی در نگارش مقالات این حوزه دخیل بوده اند. علی رغم اینکه کار گروهی این پژوهشگران عمدتاً حول الگوی سه نفری قرار دارد، اما بیشتر تمایل دارند که به صورت گروه های کوچک به تولید علم بپردازند و ارتباط میان آن ها نسبتاً متوسط است.

همکاری های علمی از محرک های اصلی نوآوری و از مولفه های اصلی توسعه فناوری های بومی است. در عرصه دفاعی، نوآوری در بهبود تجهیزات، فرایندها و ارایه خدمات پیشرفته به نیروهای نظامی نقش اساسی دارد. بنابراین تحقیق حاضر در راستای تحلیل شبکه های همکاری دفاعی با توجه به نیاز ویژه در هر یک از بخش های گوناگون فرایند توسعه فناوری و نوآوری به بررسی شبکه، نوآوری و فرایند توسعه فناوری و نوآوری، انواع همکاری های دفاعی، انواع شبکه همکاری و تجارب شبکه سازی دنیا پرداخته است. سپس با کمک تحلیل محتوا شاخص ها و ویژگی های هر یک از شبکه های همکاری استخراج گردیده است. و در ادامه انواع شبکه های همکاری با توجه به فرایند توسعه فناوری و نوآوری در صنعت دفاعی سطح بندی شده است. در نهایت با کمک پانل خبرگان متشکل از اندیشمندان و مدیران حوزه دفاعی، انواع تعاملات بازیگران شبکه همکاری دفاعی بر حسب ماهیت همکاری، قابلیت های شبکه و نیاز صنعت دفاعی در فرایند توسعه فناوری و نوآوری شناسایی و سطح بندی شده است.

زمینه و اهداف: اسینتوباکتر بومانی، از جمله شایع ترین پاتوژن های چالش برانگیز و مشکل آفرین در ایجاد عفونت های جدی بخش های مراقبت ویژهی سیستم های بیمارستانی مدرن در جهان، محسوب میشود و تهدید جدی برای بهداشت عمومی و سلامت بیماران است. هدف این پژوهش تحلیل شبکه ی همکاری های علمی و هم استنادی پژوهشگران اسینتوباکتر بومانی در سه دهه ی اخیر است. مواد و روش کار: پژوهش حاضر با استفاده از تکنیک تحلیل هم استنادی انجام شده است. تحلیل هم استنادی از تکنیک های Web of Science 2019 در پایگاه-مهم و کاربردی علمسنجی است. کلیه مقالات اسینتوباکتر بومانی که در بازه ی زمانی 1990 نمایه شده اند، جامعه آماری پژوهش حاضر را تشکیل میدهد. پس از انجام جستجوی پیشرفته در پایگاه Core Collection مذکور، 4473 مدرک بازیابی گردید. 18343 نویسنده در انتشار مدارک بازیابی شده همکاری داشته اند. به منظور تحلیل داده ها استفاده شد. UCINET و NetDraw، Ravar PreMap از نرم افزارهای برترین مجله، "Clinical Infectious Diseases". یافته ها: روند انتشار جهانی اسینتوباکتر رشدی صعودی داشته است زوج هم استنادی برتر، "Seifert, Harald * Higgins, Paul G" اثربخشترین پژوهشگر و، "Seifert, Harald" و شناسایی شدند. برترین پژوهشگران قلمرو اسینتوباکتر بومانی به ترتیب براساس شاخص مرکزیت رتبه، بینابینی و نزدیکی، بودند. "Seifert, Harald" و "HSU Li Yang"، "Beceiro, Alejandro" نتیجه گیری: تحلیل شبکه های اجتماعی و چگونگی ارتباطات پژوهشها در قلمرو اسینتوباکتر بومانی میتواند دیدگاهی عینی و واقعی را پیشروی متخصصان و برنامه ریزان قلمرو علوم پزشکی قرار دهد. همچنین این امکان را فراهم می نماید تا ساختار روابط درونی قلمرو موضوعی فوق به صورت عینی قابل بررسی گردد و پژوهشگران این قلمرو با مجلات، دانشمندان و سازمان های پرتولید و اثربخش آشنا شده و به منظور همکاری با این افراد و سازمان ها در آینده برنامه ریزی نمایند.

مقدمه: در سال های اخیر به دلایل زیست محیطی، مردم جهان با یکی از خطرناک ترین بیماری ها که سرطان است، مواجه می باشند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل و ترسیم شبکه همکاری علمی پژوهشگران مراکز تحقیقاتی خون و آنکولوژی انجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی بود که با رویکرد علم سنجی و با استفاده از تحلیل شبکه ای انجام گردید. جامعه آماری تحقیق شامل مدارک تولید شده پژوهشگران مراکز تحقیقات هماتولوژی و آنکولوژی کشور بود که تا پایان سال 2019 در پایگاه اطلاعاتی WoS (Web of Science) نمایه شده بود. یافته ها: دانشگاه علوم پزشکی تهران-مازندران با تولید 100 مدرک مشترک، بیشترین همکاری را نسبت به همتایان خود داشتند. بالاترین همکاری بین المللی به کشورهای آمریکا، ایتالیا، انگلستان، آلمان و استرالیا اختصاص یافت. همچنین، مقالات بین المللی با میانگین استناد 75/41، به طور چشمگیری نسبت به مدارک ملی (با میانگین استناد 45/7)، بیشتر مورد توجه و ارجاع قرار گرفتند (001/0 > P). بررسی همبستگی میان تعداد استناد و تعداد کشورهای همکار نیز حاکی از وجود رابطه معنی دار مثبت و متوسط بین این دو متغیر بود (353/0 = r، 001/0 > P). نتیجه گیری: همکاری های علمی به ویژه در سطح بین المللی، تاثیر مطلوبی در استنادپذیری مدارک علمی دارد. بنابراین، توجه سیاست گذاران پژوهشی و محققان به این امر، می تواند در افزایش کیفیت انتشار مقالات علمی کمک کننده باشد.

همکاری بین سازمانی به چالشی کلیدی برای موفقیت بانک ها در صنعت رقابتی بانکداری تبدیل شده است. هدف از انجام این پژوهش شناسایی مؤلفه های همکاری بین سازمانی در شبکه بانکی بود. در این پژوهش از روش آمیخته (کمی و کیفی) استفاده شده است. بخش کیفی باهدف اکتشافی و تحلیل از طریق تحلیل مضمون انجام شد و جامعه آماری آن شامل خبرگان صنعت بانکداری، دانشگاهیان و مشاوران است. بخش کمی باهدف «توسعه ای -کاربردی» و به روش توصیفی - پیمایشی برای اولویت بندی عوامل همکاری بین سازمانی از مدل سازی ساختاری تفسیری استفاده می کند. نمونه ها با روش هدفمند انتخاب شده و داده ها از طریق مصاحبه (برای بخش کیفی) و پرسشنامه (برای بخش کمی) گردآوری می شوند. براساس روش تحلیل مضمون، عوامل و مؤلفه های مؤثر در همکاری بین سازمانی در شبکه بانکی در بانک قرض الحسنه مهر ایران شامل عامل رعایت اصول اخلاقی - رفتاری، توجه به رشد فردی، عامل سازمانی، عامل ساختاری - اداری و عامل قانونی - محیطی، عامل فرهنگی - اجتماعی، عامل سیاسی، رشد مالی سازمان می باشد. همچنین نتایج حاصل از بخش مدل ساختاری و تفسیری نشان می دهد که اولویت عوامل همکاری بین سازمانی در شبکه بانکی به صورت ذیل است: رشد مالی سازمان در رتبه اول، توجه به رشد فردی در اولویت دوم و رعایت اصول اخلاقی رفتاری و عامل سازمانی در اولویت سوم و عامل سیاسی، عامل ساختاری - اداری، عامل قانونی - محیطی و عامل فرهنگی اجتماعی در اولویت چهارم است. این یافته ها بینش های راهبردی برای بهره برداری مؤسسات بانکی از ظرفیت همکاری ارائه می دهد تا عملکرد رقابتی خود را بهبود بخشند.